DE HONINGBIJ (Apis mellifera L.)
Honingbijen behoren, samen met de hommels, wespen en mieren, tot de vliesvleugelige insecten. Net als de hommels en mieren en een aantal wespensoorten, zijn het sociale insecten, dat wil zeggen dat ze in kolonies leven. Het onderscheid tussen honingbijen, hommels en wespen is niet voor iedereen altijd even duidelijk. De meestal donker gekleurde, dikke, behaarde zoemers die in de zomer van bloem tot bloem vliegen zijn hommels. Wespen zijn overwegend geel met een zwarte tekening op het slanke, onbehaarde achterlijf en zijn herkenbaar aan de duidelijk zichtbare ‘wespentaille’. Ze komen vooral in de nazomer in grote aantallen voor en zijn tijdens hun zoektocht naar alles wat zoet is veel hinderlijker dan hommels en honingbijen. Bijen zijn kleiner dan hommels, ook donker gekleurd, soms met lichtere strepen, licht behaard en vrij schuw. Zolang zij voedsel in de bloemen kunnen vinden, komen zij niet op zoetigheid af, maar beperken zich tot bloemen. Ze komen zelden in de huiskamer.

HET BIJENVOLK
In de zomer bestaat een gezond bijenvolk uit één eierleggende koningin, 30 tot 60 duizend (vrouwelijke) werkbijen en enkele honderden (mannelijke) darren. De koningin legt van december tot oktober eitjes, in het hoogseizoen tot wel 1.600 per dag. Zij kan zelf bepalen of een eitje bevrucht wordt of niet. Uit de bevruchte eitjes ontstaan werkbijen, uit de onbevruchte eitjes darren (de mannetjes). De werkbijen leggen onder normale omstandigheden geen eitjes. Als het volk echter haar koningin verliest en er is geen mogelijkheid om een nieuwe koningin te kweken, gaan de werksters onbevruchte eitjes leggen, waaruit darren (mannetjes) ontstaan. Als woning is elke holte geschikt, de bijen bouwen daarin zelf raten met zeshoekige cellen die worden gebruikt als broedkamer en opslagruimte voor honing en stuifmeel. Een imker houdt de bijenvolken in houten kasten of in strokorven (dit laatste vooral vroeger).

BIJENHOUDEN ALS HOBBY
De tijd van de romantische bijenteelt in strokorven is voorbij. Tegenwoordig worden bijen gehouden in meerdelige houten of kunststof kasten. Het voordeel van kasten is dat de imker zijn volken gemakkelijker kan controleren. De raampjes kunnen er worden uitgehaald om de honing te oogsten en om ziekten en plagen van de bijen te bestrijden. Het is in Nederland nagenoeg niet mogelijk van de bijenteelt te leven, maar als de imker het goed doet, kan het imkeren een aardige hoeveelheid honing opleveren en hoeft de hobby geen geld te kosten.

HET NUT VAN DE HONINGBIJ
Honingbijen leveren was en honing. Hoe meer bijenvolken een imker er op na houdt en hoe meer honing hij kan oogsten, hoe meer hij kan verkopen. Dat is het directe nut van bijen. Bij het verzamelen van nectar en stuifmeel vliegt de bij van bloem naar bloem. Een deel van het stuifmeel blijft hierbij aan het behaarde lichaam en de pootjes kleven en zorgt voor de bestuiving van een volgende bloem. Doordat bijen 'bloemvast' zijn, ze vliegen op de bloemen van één plantensoort zolang daar voedsel te halen is, zijn ze uitermate geschikt voor de bestuiving van appel, peer, pruim en kers, maar ook voor bramen, aardbeien en bessen. Vooral in kassen moeten bijen ingezet worden voor de bestuiving van paprika en tomaten en bij de zaadteelt. De toegevoegde waarde van land- en tuinbouwgewassen als gevolg van de bestuiving door honingbijen wordt geschat op ongeveer 18 miljoen Euro per jaar. De honingopbrengst vertegenwoordigt een waarde van 4,5 miljoen Euro.

NATUUR EN MILIEU
Bijenhouden is een echte natuurhobby: voor het imkeren ben je afhankelijk van het weer voor een goede honingoogst. Door het gebruik van chemische gewasbeschermingsmiddelen en het voorkomen van monocultures in de landbouw, zijn veel andere bestuivende insecten uit ons milieu verdwenen. Hun taak wordt nu overgenomen door de honingbij, zodat bijvoorbeeld heesters in plantsoenen dankzij de bijen 's winters bessen dragen en er op die manier voor zorgen dat veel vogelsoorten in onze steden en dorpen kunnen overwinteren. Op hun manier dragen honingbijen dus bij aan de instandhouding van de flora en fauna.

Kikker en Duizendpoot

Een kikker en een duizendpoot hebben afgesproken in een restaurant. De kikker zit al een uur te wachten, als de duizendpoot eindelijk binnen komt. Vermoeid zegt hij: “Sorry dat ik zo laat ben, maar er hing een bordje op de deur waarop stond: ‘Voeten vegen”.

Worteltjestaart

Een konijn komt bij de bakker en vraagt: “Hé bakker, heb je ook worteltjestaart?” “Nee,” antwoordt de bakker, “ik heb geen worteltjestaart.” De volgende dag komt het konijn weer en vraagt aan de bakker: “Heeft u ook worteltjestaart?” “Nee,”antwoordt de bakker weer. “ik heb geen worteltjestaart.” De volgende dag komt het konijn weer, maar nu heeft de bakker de hele nacht doorgewerkt om worteltjestaart te maken en het konijn vraag aan de bakker: “Heeft u ook worteltjestaart?” “Ja,”antwoordt de bakker, “kijk maar eens hier”. Waarop het konijn zegt: “Vies hè, worteltjestaart.

De kameel en een muis

Er loopt een kameel en een muis in de woestijn... Dan zegt de kameel: ik heb het erg heet.. Dan antwoord de muis: dan kom je toch in mijn schaduw staan. Slagroom Twee koeien stonden in de wei, één daarvan schudt de hele tijd met z´n achterste zegt de één tegen de ander:"Waarom schud je de hele tijd met je achterste?" zegt de ander: "Ik ben morgen jarig en ik maak alvast de slagroom "

Redactie: bericht komt uit 2008

Gedurende de winter is het maar een rustige en minder vrolijke tijd op de Woid. Buiten is het nat en koud waardoor de hele entourage ietwat somber oogt. De wei die 's zomers zo mooi groen is en vol van huppelende lammetjes, is nu veranderd in een grote modderpoel met slechts wat slobberende eenden en ganzen. De zon gaat vroeg onder waardoor ook het dagelijkse bezoekersaantal tijdens het reguliere openingsuur zienderogen afneemt. Niet alleen dit maakt het rustig op de boerderij, ook het feit dat de veestapel 's winters minimaal is. Daarnaast moeten we het deze tijd van het jaar ook stellen zonder kleine geitjes, konijntjes, lammetjes en kuikens. Tenslotte heeft de activiteitencommissie van de vereniging een tijdje vrijgenomen om er straks weer vol tegenaan te kunnen.

Hoewel de winter waarschijnlijk nog niet over zijn hoogtepunt heen is, wordt er stiekem al wel uitgekeken naar het naderende voorjaar. In de buik van de geiten, schapen en niet te vergeten koe Tessa is op dit moment nieuw leven volop in ontwikkeling. Verder zullen binnenkort ook bij de konijnen rammelaar en voedster worden herenigd en is het wachten op de eerste kippen- en eendeneieren.

Het is allemaal nog even wachten, maar met al dit moois in het vooruitzicht vliegt de winter voorbij. De vrijwilligers zijn weer helemaal uitgelaten als de lente is aangebroken, dus kom dat spektakel aanschouwen, neem je paps en mams bij de hand en kom naar de kinderboerderij!!! Tot ziens!

Redactie: bericht komt uit 2004

Helaas is vorig jaar ons geweldige varken Daphne dood gegaan. Dit was een Groot Yorkshire varken. Zij heeft een goed leven bij ons gehad. Nu zijn we blij met ons nieuwe varken en dit is één van de bekendste Nederlandse rassen, is het Nederlands Landvarken (met hangende flaporen).

Dit is een varken zoals je hieronder ziet, alleen op dit plaatje zie je een mannetjes varken, dit wordt een beer genoemd.

Nederlands Landvarken

Over een varken spreekt men vaak niet leuk. Zo zegt men wel eens van iemand die vies zit te eten dat hij eet als een varken. Je bent zo lui als een varken zegt men tegen iemand die nergens zin in heeft. En tegen iemand die veel fouten maakt zeggen ze wel eens dat hij zo dom is als een varken. Hoe zou dat komen? Zou een varken echt vies, lui en dom zijn? Nee hoor, dat is een varken niet. Je vraagt je af waarom een varken nou door de modder rolt, maar dit is juist logisch. Op deze manier onderhouden zij hun huid. Alle beestjes die op een varken zitten die de varken jeuken, vallen er dan vanaf en dan heeft een varken geen jeuk meer! Varkens zijn eigenlijk ook best wel slim. Daphne, onze oude varken, was soms zo slim dat ze zelfs het hekje kon open maken met haar snuit. We moeten het dus goed op slot doen bij een varken, want we willen niet dat een dier wegloopt en dan ziek wordt. Zonder ons kunnen de dieren het niet overleven meer in de natuur. Zij weten niet hoe zij eten moeten zoeken in de natuur. Ze willen ook niet weg eigenlijk, want zij hebben op de Woid een heel goed leven.

Gelukkig hebben we nu weer een nieuw biggetje genaamd Lotte en we zijn er blij mee. We hopen dat ze net zo lief wordt als Daphne.